You are here

Λουίζα

Για κάθε πόνο και η πρώτη για το αδυνάτισμα
Άλλα ονόματα: 
Λεμονόχορτο
Σταυροβότανο
Γοργόγιαννης
Βερβένα
Βερβένα η καλλωπιστική
Λυππία
Λυππιά
Αλουσία
Ελοίζα
Ένα δίστιχο στη Κρήτη λέει."Εγώ είμαι χόρτο του θεού. Με λένε Γοργογιάννη. Και όποιος με βράσει και με πιεί, όπου πονεί θα γιάνει. Αυτά λένε για την Λουίζα ή το λεμονόχορτο ή το γοργογιάννη.Η μυρωδιά των φύλλων της είναι υπέροχη και κατευναστική.Την Λουίζα την χρησιμοποιούσαν από τα αρχαία χρόνια όλοι οι λαοί σε "μαγικές " αλοιφές, σαν καλλυντικό, και για 30 ακόμα εχθρούς της υγείας μας. Την έπιναν, την κοπάνιζαν , την έβαζαν στο μαξιλάρι, την έτριβαν στο λαιμό ή στα χέρια σαν αρωματικό.Και εκείνη σαν να το ήξερε, φύτρωνε πάντου, από το μικρό δρομάκι της πόλης μέχρι μέσα στο πυκνό δάσος. Και δεν θέλει και πολύ νερό για να ανθίσει, έτσι την βρίσκουμε και σε πετρώδη εδάφη. Ευλογημένο φυτό!
Επιστημονική Ονομασία: 
Aloizia ή Lippia citriodora
Χρήσιμα μέρη: 
ολόκληρο το φυτό, φύλλα, κλωνάρια, λουλούδια.
Θεραπευτικές Ιδιότητες: 
Κατά του πονοκεφάλου, για τον πονόματο, για την νευραλγία των αυτιών, ανακουφίζει από τους πόνους των ρευματισμών.
Για τις ξυνίλες στο στομάχι, για την αυπνία και την κόπωση, κατά της νευρικής κούρασης.
είναι διουρητικό και κάνει καλό σε όσους υποφέρουν από πέτρες στα νεφρά.
Είναι γαλακτογόνο και εμμηναγωγικό.
Στυπτικό, επουλωτικό και χωνευτικό. Είναι και αντιδιαβητικό.
Παρενέργειες: 
Δεν έχουν αναφερθεί.
Τρόποι χρήσης: 
Σαν έγχυμα. 1-2 κουταλάκια λουίζα σε ένα φλυτζάνι ζεστό νερό και το πίνουμε.
Σαν αφέψημα.30 γραμ. λουίζα σε ένα φλιτζάνι νερό. Το πίνουμε για στομαχόπονους πόνους στα έντερα, διαβήτη.
Με εξωτερική χρήση για τα έλκη, τις πληγές και τα τραύματα καθώς επίσης και για τον πονόματο.
Προφυλάξεις: 
Είναι ήπιο φυτό, δεν έχει ιδιαίτερες δράσεις τέτοιες που να χρειαστεί να πάρουμε προφυλάξεις.
Οικογένεια: